ALLAH, BODRUMDA YAŞAYANLARA CEVAT ŞAKİR GİBİ YABANCI,AKSONA MEHMET GİBİ YERLİ OLMAYI NASİP ETSİN.  

1980 senesinde geldim Bodrum’a…

Bodrum’da yaşayanların %98’i yerliydi.

Bu yerli halk tarımla, hayvancılıkla, süngercilikle, el sanatlarıyla, küçük esnaf olarak çalışır çalışırdı.

Bodrum’da saat akşam yedi olduğunda herkes evlerine gider erkence yatar; ikinci güne sabah ezanıyla uyanırdı.

Bodrumlu dalgıçlar yüzlerce ton süngeri denizin derinliklerinden çıkarır; zaman zaman da vurgun yemiş genç dalgıçlar Bodrum’u hüzne boğardı.

Süngerciler dualarla, kurban kesilerek uğurlanır; sağ salim dönüşlerinde de davullar, zurnalar çalınır; bayram havası yaşanırdı.

Coğrafya kitaplarında Bodrum Yarımadasının sembolü çarliston biberiydi.

Bodrum’un değişik beldelerinden her gün 8-10 kamyon biber İzmir, İstanbul ve Ankara hallerine gönderilirdi.

Çok lezzetli kocaman düzgün domatesleri ve çok lezzetli patlıcan üretilirdi Yarımada’da, Kamyon kamyon da

İzmir’e, İstanbul’a, Ankara’ya gönderilirdi.

İzmir sokaklarında satıcılar yüksek sesle “Geriş Baklası'”nın geldiğini müjdelerdi.

Mandalina zamanında yarımadanın bahçelerini çalışkan kızlar doldururdu.

Mandalina, dallarından özenle toplanır; daha sonra MANDALİNALAR numarasına göre paketlenir İzmir, İstanbul, Ankara hallerine gönderilirdi.

Mandalina üretiminde, toplanmasında, paketlemesinde

sevk edilmesinde binlerce kişi çalışırdı.

Gerçekten üretici ve çok çalışkandı Bodrum’un yerli halkı.

Bodrum Yarımadası, Karadeniz’e eş, yeşil bir doğaya sahipti.

Karaova, tarım ve hayvancılığın merkezi; halı sanatının kalbiydi.

Tarihe mal olmuş halılar dokunurdu Karaova’da

1990’dan sonra Bodrum’a önce paralı yabancılar geldi.

Yerli halkın dağını taşını, kıyısını kenarını, çetisini, bayırını satın aldı.

O zamanlar alan memnun satan memnundu.

Daha sonra Bodrum’un her tarafı tavla zarı görünümlü binalarla dolduruldu.

O dönemde Bodrum, yoksul yabancılarla da tanıştı.

Zamanla zengin, fakir derken yabancıların sayısı epey arttı.

Bodrumlu yerli halk yabancıların gelmesiyle biberini, baklasını, süngerini ,mandalinasını kaybetti.

Çalışkanlığından, üretkenliğinden eser kalmadı.

Bodrum’un Yerli Halkı farkında olmadan kaybedilen değerlerine bir sorumlu buldu.

Bunun sorumlusu Bodrum’a dışarıdan gelen yabancılardı.

İşte böyle sürüp gider bu hikaye…

Bodrum’da en büyük tehlike doymak bilmez bir iştahla; yasa kanun tanımaz bir ahlaksızlıkla; Bodrum’un sahilini, ormanını, dağını, taşını işgale hazırlanan edepsiz işgalcilerdir.

Bodrumlu yerli de, yabancı da bedenini siper edip bu işgalcilerin ve talancıların Bodrum’da üreyip çoğalmalarına izin vermemelidir.

Gelinen son durumdan yerlisi de yabancısı da sorumludur.

Herkes yaşadığı bu şehirde elde kalanlarını canı pahasına korumalıdır.

Bu güzel şehirde doğup büyüyenle; bu şehirde yaşayan herkes el ele verip Bodrum’u kurtarmaya mecburdur.

Yerlisi de yabancısı da unutmasın ki başka bir Bodrum yoktur…!

Çocuklarımıza bir dünya şehri bırakmak için yerlilik -yabancılık sarmalından kurtulup her şeyimizle Bodrum için çalışmalıyız.

Bodrum’a çok güzel insanlar da geldi; çok güzel insanları da Bodrumlu analar doğurdu.

Yüce Allah’ım bizlere Cevat Şakir gibi yabancı…

Aksona Mehmet gibi de yerli olmayı nasip etsin.

sami ekinci

18 Nisan 2026